ამ სათაურით გამოცემა “Украйнская Правда” რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობაზე ვრცელ სტატიას აქვეყნებს, რომელსაც “პრესექსპრესი” უცვლელად გთავაზობთ:
უზარმაზარი რიგები და ისიც მხოლოდ ერთი მიმართულებით. ეს არის სურათი, რომელიც ბოლო კვირების განმავლობაში რუსეთ-საქართველოს საზღვარზე შეინიშნებოდა.
არსებული მონაცემებით, მხოლოდ აგვისტოს ბოლოსწინა კვირაში, ზემო ლარსის გამშვები პუნქტის გავლით, რუსეთი 113 000-ზე მეტმა ადამიანმა და 33 000-ზე მეტმა მანქანამ დატოვა. ეს ამ გამშვები პუნქტის გავლით რეკორდული მგზავრთა ნაკადია.
რუსების უზარმაზარი რაოდენობა, რომლებიც შეშინებულნი არიან, 20 სექტემბერს საპარლამენტო „არჩევნებისთანავე” გამოცხადებული დემობილიზაციის შესახებ ინფორმაციის გამო, ჩქარობენ, რუსეთის რაც შეიძლება სწრაფად დატოვებას.
საქართველო კი მათთვის ყველაზე მოსახერხებელი ვარიანტია. სახმელეთო საზღვრის არსებობამ, უვიზო რეჟიმმა და საქართველოს მთავრობის მხრიდან ლმობიერმა დამოკიდებულებამ, საქართველო უკვე ბევრი რუსი ემიგრანტისთვის საცხოვრებლად მოსახერხებელ ადგილად აქცია.
და მიუხედავად იმისა, რომ მმართველი პარტია „ქართული ოცნება“ ამაში რაიმე მნიშვნელოვან პრობლემას ვერ ხედავს – სინამდვილეში, ისინი ეკონომიკისთვის სარგებელს ხედავენ – საზოგადოების დამოკიდებულება საკმაოდ განსხვავებულია.
ამ შემოდინებამ უკვე გამოიწვია ცხოვრების ღირებულების მნიშვნელოვანი ზრდა საქართველოში, განსაკუთრებით დედაქალაქში, რაც ბევრი ქართველისთვის პრობლემად იქცა. გარდა ამისა, ქართული ოპოზიცია შიშობს, რომ ასეთი მნიშვნელოვანი რუსული დიასპორა შეიძლება რუსეთის „მეხუთე კოლონად“ იქცეს, რაც გაზრდის საქართველოს წინაშე არსებულ საფრთხეებს.
რიგი ზემო ლარსთან
ბევრი დამკვირვებელი საზღვრისპირა გადაადგილების მკვეთრ ზრდას რუსეთის საზოგადოებაში მობილიზაციის ახალი ტალღის შესაძლო გამოცხადებასთან დაკავშირებით მზარდი შიშებისა და მოლოდინების ირიბ მაჩვენებლად მიიჩნევს.
ასეთი განწყობები, ძირითადად, განპირობებულია რუსეთის ხელისუფლების მიერ ბოლო თვეებში გადადგმული ნაბიჯებით. რუსეთმა მუდმივად გაამკაცრა სამხედრო გაწვევის მექანიზმები, გააძლიერა რეზერვისტების შესახებ მონაცემების შეგროვება და სისტემატიზაცია და გააფართოვა რუსეთის ეროვნული გვარდიის უფლებამოსილებები.
ეს ყველაფერი ზრდის რუსების შფოთვას.
მათ ესმით, რომ რუსეთის ხელისუფლება შესაძლოა მობილიზაციის კიდევ ერთი რაუნდისთვის ემზადებოდეს.
და ერთადერთი, რაც კრემლს ამჟამად მობილიზაციის გამოცხადებისგან აკავებს, არის სურვილი, თავი აარიდოს რაიმე უსიამოვნო ამბის გამოცხადებას 20 სექტემბერს დაგეგმილ სახელმწიფო დუმის არჩევნებამდე.
შესაბამისად, დიდი დრო არ რჩება რუსეთის შეუფერხებლად დასატოვებლად. ბევრი გადაწყვეტს, რომ ეს შესაძლებლობა ხელიდან არ გაუშვას.
რა თქმა უნდა, კრემლი კატეგორიულად გამორიცხავს კიდევ ერთი მობილიზაციის შესაძლებლობას. თუმცა, რუსეთ-საქართველოს სასაზღვრო გამშვები პუნქტიდან, ზემო ლარსიდან გადაღებული სურათი საუკეთესოდ ასახავს, თუ რამდენად ენდობიან რუსები თავიანთი ლიდერების სიტყვებს.
რუსეთის მოქალაქეების მასობრივი შემოდინება საქართველოსთვის ახალი ფენომენი არ არის. მსგავსი სიტუაცია 2022 წლის სექტემბერშიც დაფიქსირდა, როდესაც რუსეთის ლიდერმა ვლადიმერ პუტინმა პირველად გამოაცხადა „ნაწილობრივი სამხედრო მობილიზაცია“.
ამ გადაწყვეტილებამ ასობით ათასი რუსეთის მოქალაქე გაწვევისა და უკრაინის წინააღმდეგ ომში შესაძლო მონაწილეობის რისკის ქვეშ დააყენა, რამაც საზღვარგარეთ გაქცევის მსურველი ადამიანების რაოდენობის უპრეცედენტო ზრდა გამოიწვია.
შემდეგ საქართველო რუსეთის მოქალაქეებისთვის მთავარი დანიშნულების ადგილი გახდა. გეოგრაფიული სიახლოვის, სახმელეთო საზღვრისა და უვიზო მიმოსვლის გამო, მობილიზაციის გამოცხადების შემდეგ, რუსეთის მოქალაქეების ნაკადი საქართველოში მკვეთრად გაიზარდა.
2024 წლის აღწერის მონაცემებით, საქართველოში მცხოვრები რუსეთის მოქალაქეების რაოდენობა თითქმის 38 000 იყო – ქვეყანაში მცხოვრები ყველა უცხოელის მესამედი. შედარებისთვის, საქართველოში უკრაინელები მხოლოდ 11 500-ს შეადგენენ – 3.5-ჯერ ნაკლებს.
2026 წლისთვის რუსების რაოდენობა 72 000-მდე გაიზარდა.
ეს საქართველოს მოსახლეობის 2%-ს შეადგენს. ამჟამინდელმა ბუმმა შეიძლება ეს რიცხვი გააორმაგოს, განსაკუთრებით, თუ რუსეთი ნამდვილად დაიწყებს მობილიზაციას.
დამატებითი ფაქტორი, რომელმაც შეიძლება გაზარდოს რუსების სურვილი, კონკრეტულად საქართველოში იმოგზაურონ, შეიძლება იყოს უკრაინის პრეზიდენტის, ვოლოდიმირ ზელენსკის ბოლოდროინდელი განცხადება, რომელმაც ავიაკომპანიები გააფრთხილა რუსეთის საჰაერო სივრცეში ფრენის საფრთხეების შესახებ. ამან შეიძლება შეუძლებელი გახადოს იმ ქვეყნებში გაქცევა, რომლებთანაც საჰაერო მიმოსვლა ჯერ კიდევ შესაძლებელია. ამავდროულად, ეს ზრდის მოთხოვნას სახმელეთო საზღვრების მქონე ქვეყნებზე.
ამავდროულად, ქართულ საზოგადოებაში ჩნდება ლეგიტიმური კითხვები.
ბოლოს და ბოლოს, იმ სახელმწიფოს მოქალაქეები, რომლებიც შეიჭრნენ და დაიკავეს საქართველოს ტერიტორიის ნაწილი, ახლა ამ ქვეყანას ირჩევენ, როგორც ერთ-ერთ მთავარ დანიშნულების ადგილს საცხოვრებლად, ან დროებით ყოფნისთვის.
უკვე შეიძლება ითქვას, რომ ასეთმა მასშტაბურმა მიგრაციამ შეცვალა საქართველო, როგორც სოციალურად, ასევე ეკონომიკურად. ასევე, სავსებით შესაძლებელია, რომ მან ის ნაკლებად დაუცველი გახადა რუსული ჰიბრიდული თავდასხმების მიმართ.
„მორდორის კარიბჭე“
„თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი საქართველოში მორდორის კიდევ ერთ კარიბჭედ იქცა. ოკუპანტი ქვეყნის წარმომადგენლები აქ მასობრივად ჩამოდიან პუტინის რუსეთიდან – ანუ მორდორიდან – უკონტროლოდ. „ქართული ოცნების“ რუსული პროპაგანდის საწინააღმდეგოდ, ამ ადამიანების მნიშვნელოვანი ნაწილი საერთოდ არ არის ტურისტი“, – ამტკიცებს ირაკლი ფავლენიშვილი, ოპოზიციური პარტიის „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ერთ-ერთი ლიდერი.
მისი თქმით, მხოლოდ 2022 წლიდან საქართველოში 40 000-მდე რუსული კომპანიაა რეგისტრირებული. „ისინი კიდევ უფრო მეტ პრობლემას უქმნიან ქართულ მცირე და საშუალო ბიზნესს, რომელიც ისედაც არასტაბილურ მდგომარეობაშია“, – ამტკიცებს ოპოზიციონერი.
ამავდროულად, საქართველოში ჩამოსული რუსეთის მოქალაქეების მნიშვნელოვანი ნაწილი არ ამართლებს თავის ვიზიტს ჰუმანიტარული დაცვის ან პოლიტიკური თავშესაფრის მოთხოვნით. ზოგიერთი მათგანი საკუთარ ბიზნესს ქმნის საქართველოში, არეგისტრირებს კომპანიებს, ავითარებს მომსახურებისა და მიწოდების სექტორებს და აქტიურად უბიძგებს რუსეთის სხვა მოქალაქეებს, გადმოვიდნენ საქართველოში საცხოვრებლად, ან გააგრძელონ პროფესიული საქმიანობა.
შედეგად, თბილისსა და ბაღში ბინების გაქირავების ფასები ბოლო ორი წლის განმავლობაში გაორმაგდა.
ქართული ენის შესწავლის დემონსტრაციულ უხალისობასთან და ხშირად ადგილობრივი წესების უპატივცემულობასთან ერთად, ქართულ საზოგადოებაში ახალმოსულების მიმართ ნეგატიური დამოკიდებულება იზრდება.
CRRC-Georgia-ს კვლევის თანახმად, ქართველების დაახლოებით 70% არ ენდობა ახალ რუსებს. ამავდროულად, გამოკითხულთა მხოლოდ 41% უჭერს მხარს რუსების უფლებას, იმუშაონ საქართველოში, ხოლო 52% ეწინააღმდეგება.
საზოგადოების მზარდი გაღიზიანების მაჩვენებელი იყო რეაქცია კახეთში, სასტუმრო „აგარანის მამულში“ მომხდარ მოვლენებთან დაკავშირებულ ხმაურიან სკანდალზე, სადაც 18 ივლისს რუს ტურისტებსა და ქორწილის მონაწილე ქართველებს შორის კონფლიქტი მოხდა.
შიდა კონფლიქტმა მოულოდნელად გამოავლინა ქართველების უკმაყოფილების დონე რუსების მასობრივი შემოდინების მიმართ. 20 ივლისს, თბილისში გაიმართა მიტინგი საქართველოს მოქალაქის, გიორგი ჭიღლაძის დასაცავად, რომელმაც რუს ქალს პროვოკაციული საქციელის გამო სცემა. მიტინგზე მოითხოვეს რუსების ქვეყანაში შესვლის შეზღუდვა.
და ეს შორს არის რუსეთიდან მასობრივ ემიგრაციასთან დაკავშირებული ყველა პრობლემისგან.
ბოლო წლებში სამხრეთ კავკასიის ქვეყანა არაერთხელ შეეჯახა ქვეყანაში შესვლის მცდელობებს რუსეთის სახელმწიფო პროპაგანდისტულ სისტემასთან დაკავშირებული პირების, ასევე იმ პირების მხრიდან, რომელთა საქმიანობა პირდაპირ ან ირიბად დაკავშირებული იყო მის ოკუპირებულ ტერიტორიებთან დაკავშირებით საქართველოს კანონმდებლობის დარღვევასთან.
გარდა ამისა, მასშტაბური და ცუდად კონტროლირებადი მიგრაციული ნაკადების კონტექსტში, ეროვნული უსაფრთხოების რისკები ბუნებრივად იზრდება.
რუსეთის სადაზვერვო სამსახურებთან დაკავშირებული პირები შეიძლება ადვილად შევიდნენ საქართველოში.
ამან შეიძლება გამოიწვიოს სადაზვერვო ან საინფორმაციო საქმიანობის გაძლიერება, ეკონომიკური და სოციალური ბერკეტების გაფართოება და რუსეთის პოლიტიკური და საინფორმაციო ყოფნის გაძლიერება.
სხვა საკითხებთან ერთად, ოპოზიცია მოითხოვს, რომ, სულ მცირე, რუსმა „ტურისტებმა“ ყურადღებით აკონტროლონ ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ კანონის დაცვა. მათთან სტუმრად მყოფი რუსეთის მოქალაქეების დეპორტაცია და საქართველოში არსებული ქონების კონფისკაცია რეალური ლტოლვილების სასარგებლოდ.
რუსების მასობრივი შემოდინების სიტუაცია საქართველოში თანდათან ამოქმედდება დროის ბომბად, რომელსაც შეუძლია ქვეყანაში არსებული ვითარების შელახვა.
თუმცა, საქართველოს ხელისუფლება გულმოდგინედ უგულებელყოფს ამ პრობლემას.
ევროინტეგრაციის საპარლამენტო კომიტეტის ხელმძღვანელის, ლევან მახაშვილის თქმით, საზღვრის გადაკვეთის მაღალი ნაკადი ტურისტული სეზონით არის განპირობებული; მან ოპოზიცია ეთნიკური შუღლის გაღვივებაში დაადანაშაულა.
გარდა ამისა, პარტია „ქართული ოცნება“ აცხადებს, რომ საქართველოდან რუსეთში გამგზავრებული ადამიანების რაოდენობა უკან დაბრუნების ნაკადს აღემატება, თუმცა ამის ვიზუალური დადასტურება არ არსებობს.
პრობლემის მოგვარების ეს აშკარა სურვილი მხოლოდ სოციალური არეულობის ალბათობას ზრდის.
გამოიწერეთ “პრესექსპრესი”
